Dag 2 (dinsdag)

Volgens het programma beloofde dit een mooie dag te worden. Een tour langs de Yuyuan gardens, eating china's best Siu Long Bao's (damn het is nog waar ook). Even langs een 90 verdieping superbuilding, waarmee je in 45 seconden de top bereikt met de lift. Langs Shanghai's number one cultural artifacts museum. Hier zag je ancient stamps, calligraphy, paintings, furniture, porcelein, masks, clothing en nog veel meer. Hiernaast hebben we ook een rondvaart gemaakt door het rivier. Zo kreeg je pas echt het gevoel in een enorm grote stad te zijn, met die skyline en alles. Het scheelt weer dat al dit moois gewoon door de Shanghai Uni geregeld wordt. Scheelt uitzoek werk, reizen en tijd.

Heb nog niets over mijn klas verteld. Het bestaat uit 14 studenten. De herkomstlanden varieren van Nederland, Frankrijk, Singapore, Hongkong en Australie. Het zijn superrelaxte mensen en heel erg toegankelijk. Ik laat wel even een grouppic zien. Sinds dag 2 ben ik zeer goed bevriend geraakt met Jacky en Lynette (twee students uit singaro). De kerel praat namelijk continu poep, net als ik. Maar whatever, ik ga even door...

Na deze hele tour gingen we met de hele groep op ons eigen houtje nog de stad verkennen. Zo gingen wij richten het Xianglanglu. (Ik zal zo meer hier over vertellen). Hier in de buurt zagen Jacky en ik een big-ass electronica warenhuis. Hier konden wij natuurlijk geen nee op zeggen. De rest wilde niet, dus gingen wij maar met z'n tweeen. Bepaalde elektronica waren wel erg goedkoop, maar jammer genoeg ging dat niet voor alles op. Ik heb uiteindelijk een set oplaadbare batterijen voor mijn camera gehaald. Ik had deze van 28 euro afgedingd naar 20 euro. Ik dacht dat ik een aardig mooi bedragje gescoord had, maar niets was minder waar. Een verdieping hoger zag ik hetzelfde voor 16,50. Damnit! Maar goed, moet niet zeuren, in NL zijn deze wel 50 euro.

Na de elektronica warenhuis gingen wij richting Xianglanglu. Aangekomen bij deze straat zagen wij een markt, met allemaal merkkleding. Ik keek mijn ogen uit. Jacky had al ervaring met deze dingen en ging direct spullen halen en zwaar afdingen. Voor onze cooperate visits hadden wij formele kleding nodig, maar deze had ik niet mee uit NL. Dus had ik maar een hele set hier gehaald. Het hele kopen en afdingen is net een spel. De verkopers beginnen met absurd hoge bedragen. 300 yuan (30 euro) voor een shirt ofso. Vervolgens geef jij een bedrag. Ik zeg dan ersi-wo (25 yuan). Hij vindt dat natuurlijk te laag en zegt nee. Dan zeg je bedankt en loop je weg. Het is belangrijk om langzaam weg te lopen, dan hebben zij nog voldoende tijd om lager te gaan met de prijs. Hij roept dan nee 50 yuan! 45 dan! 30?! OKOK 25!!! Vervolgens loop je cool terug en koop je een lacoste polo voor 2,5 euro. Gekkenwerk he! Om een indicatie te krijgen van de prijs van die kleren, zal ik enkele spullen opnoemen:

(koers van de chinese munt is 1 op 10, dus gewoon delen door 10)
-armani overhemd - 35 yuan (is dus 3,5 euro)
-hugo boss riem - 25 yuan
-dockers pantalon - 65 yuan
-zwarte gucci schoenen - 150 yuan
-ralp lauren zwarte sokken - 4 yuan
-lacoste polo wit - 25 yuan.

Alles bij elkaar is dit ongeveer 300 yuan, dus 30 euro voor een hele designers outfit. Het mooie is ook nog, dat deze dingen er nog redelijk authentiek uitzien ook. Sommige producten worden nep geproduceerd, maar andere zijn afgewezen uit de originele fabrieken. Later zul je wel zien, dat Xiangyanglu niet eenmalig was.

Van al dat afdingen krijg je natuurlijk honger. Hoe kan je zo'n mooie dag beter afronden dan het eten van Sushi. Uiteindelijk kwamen wij terecht bij Sakae Sushi. Schijnt een bekend franchise te zijn. Hier bleek een aanbieding te zijn, twee bordjes (van de lopende band) voor de prijs van 1. Nou prima toch, dus vreten maar. We ate like pigs en het was maar 10 euro de man. Okay vergeleken met het andere eten in Shanghai was het wel duur, maar sushi is gewoon goeie shit.

Owja, ik gebruik hier vaak de taxi's. Deze zijn namelijk dirt cheap. Een rit van een half uur kost maar enkele euro's. Vergeleken met NL scheelt dat wel 10 keer. Maar op een gegeven moment begin je alles wel aan elkaar te relateren. Dan denk je: damn, voor dit eten of taxirit, kan je weer 3 fake-ass armani shirts kopen enzo. Uiteindelijk besloot ik hier niet veel van aan te trekken en gewoon te genieten.

De eerste dag was ik jammer genoeg te moe om uit te gaan. Op de tweede dag had ik gelukkig voldoende rust gehad. Dus was het tijd voor een beetje party. Ik, Jacky en Lynette gingen het nachtleven van shanghai verkennen. Wij kwamen uit eindelijk uit in de buurt van de French Concession. Dit is een buurt waar veel expats komen, hier heb je dus ook veel expats bars en clubs. Uiteindelijk kon je dat ook zien. Veel ouwe dikke blanke mannen in hun slick suits, die zich nog jong en hip voelen. Je moet ze zien dansen, meer heb je niet nodig als entertainment. Deze eerste tent was niet zo super: slechte muziek, dure drankjes en raar volk. Hier trokken wij ons verder niet te veel van aan, dus gingen we maar gek doen.

Na dit alles rond 3 uur thuis. Snel slapen, want er college begint om 8:30. ZzzzZZzzz.....